Φούρνος διύλισης σιδηροσυσσωματωμάτων μεσαίου άνθρακα χαμηλού άνθρακα μικροάνθρακα

Ηλεκτρικός Κλίβανος Διύλισης Σιδηροκραμάτων

Οι κλίβανοι διύλισης, γνωστοί επίσης ως δευτερεύοντες κλίβανοι διύλισης ή εξοπλισμός διύλισης κουτάλας, χρησιμοποιούνται για τη βαθιά επεξεργασία τετηγμένου χάλυβα από πρωτογενείς κλιβάνους (EAF, μετατροπέας κ.λπ.). Στοχεύουν στη βελτίωση της καθαρότητας του τηγμένου χάλυβα, στη ρύθμιση της σύνθεσης και της θερμοκρασίας και στην κάλυψη των απαιτήσεων παραγωγής συνεχούς χύτευσης και χάλυβα υψηλής ποιότητας.

Ο ηλεκτρικός κλίβανος διύλισης σιδηροκραμάτων είναι ο κύριος εξοπλισμός για την παραγωγή σιδηροκραμάτων μεσαίου άνθρακα, χαμηλής περιεκτικότητας σε άνθρακα και μικρού άνθρακα. Πραγματοποιεί διύλιση αποπυριτίωσης σε ενδιάμεσα προϊόντα σιδηροκράματος υψηλής περιεκτικότητας σε πυρίτιο και χαμηλής περιεκτικότητας σε άνθρακα για τη λήψη προϊόντων σιδηροκράματος με τις απαιτούμενες συνθέσεις. Αυτός ο εξοπλισμός συνδυάζει τα πλεονεκτήματα των κλιβάνων ηλεκτρικού τόξου και των κλιβάνων βυθισμένου τόξου, χρησιμοποιώντας τη μέθοδο θέρμανσης με ηλεκτρικό τόξο, εξοπλισμένα με τρία ηλεκτρόδια (ηλεκτρόδια γραφίτη ή ηλεκτρόδια συνεχούς αυτο-ψησίματος). Η χωρητικότητά του εκφράζεται γενικά με χωρητικότητα μετασχηματιστή (kVA) αντί για χωρητικότητα, επειδή η ίδια κάμινος διύλισης μπορεί να παράγει διαφορετικούς τύπους και ποσότητες εξευγενισμένων σιδηροκραμάτων χρησιμοποιώντας διαφορετικές πρώτες ύλες.

Σε αντίθεση με έναν φούρνο βυθισμένου τόξου (SAF) - γνωστός και ως κάμινος μείωσης - ο οποίος λειτουργεί με βυθισμένα τόξα, ο Ηλεκτρικός Κλίβανος Διύλισης Σιδηροκραμάτων χρησιμοποιεί μια μέθοδο θέρμανσης ανοιχτού τόξου και είναι εξοπλισμένος με ένα σύστημα ελέγχου παρόμοιο με αυτό ενός EAF χαλυβουργίας. Συνδυάζει την ευελιξία ενός EAF με ορισμένα οικονομικά πλεονεκτήματα ενός SAF.

Οι ηλεκτρικοί φούρνοι διύλισης σιδηροκραμάτων μπορούν να χωριστούν σε δύο τύπους: σταθερού τύπου και τύπου κλίσης, με σημαντικές διαφορές στα δομικά χαρακτηριστικά και το πεδίο εφαρμογής:
 

Η βασική αρχή λειτουργίας ενός ηλεκτρικού κλιβάνου διύλισης σιδηροκραμάτων είναι ο εξευγενισμός αποπυριτίωσης, γνωστός και ως Ηλεκτροπυριτοθερμική Διαδικασία.
 

I. Παρασκευή πρώτων υλών: Οι κύριες πρώτες ύλες είναι ενδιάμεσα προϊόντα σιδηροκράματος υψηλής περιεκτικότητας σε πυρίτιο, χαμηλών εκπομπών άνθρακα (όπως πυριτομαγγάνιο και κράματα πυριτίου-χρωμίου), σε συνδυασμό με ροές όπως μετάλλευμα μαγγανίου, μετάλλευμα χρωμίου και ασβέστη.

II Θέρμανση τόξου: Ένα τόξο δημιουργείται από τρία ηλεκτρόδια (ηλεκτρόδια γραφίτη ή αυτο-ψήσιμο) για να παρέχει την υψηλή θερμοκρασία που απαιτείται για την αντίδραση αποπυριτίωσης.

III. Αντίδραση αποπυριτίωσης: Υπό συνθήκες υψηλής θερμοκρασίας και σκωρίας υψηλής βασικότητας (αναλογία CaO/SiO2 1,6~1,8), το πυρίτιο στα ενδιάμεσα προϊόντα αντιδρά με τα προστιθέμενα μεταλλεύματα (μετάλλευμα μαγγανίου, μετάλλευμα χρωμίου). Το πυρίτιο οξειδώνεται και εισέρχεται στη σκωρία, μειώνοντας έτσι την περιεκτικότητα σε άνθρακα του τελικού προϊόντος.

IV. Χτύπημα: Μετά την ολοκλήρωση του ραφιναρίσματος, το λιωμένο μέταλλο απορρίπτεται σε μια κουτάλα μέσω της συσκευής ανατροπής ή του στομίου κρούσης. Το λιωμένο μέταλλο στη συνέχεια χυτεύεται σε πλινθώματα για να ληφθεί το τελικό προϊόν.